آندره‌آ ایلی کیه؟ بیوگرافی دقیق، خانواده و مسیر تحصیلی

آندره‌آ ایلی متولد ۲ سپتامبر ۱۹۶۴ توی تریسته‌ست؛ همون شهری که illycaffè از همون‌جا ریشه گرفت. آندره‌آ پسر ارنستو ایلی (ارنستوی معروفِ نسل دوم) و نوه‌ی فرانچسکو ایلی (بنیان‌گذار نسل اول) حساب می‌شه. (Wikipedia)

اما چیزی که آندره‌آ رو از “فقط یک وارثِ خانوادگی” جدا می‌کنه، مسیر تحصیلیشه: خودش شیمی خونده (در دانشگاه تریسته) و بعدش هم سراغ دوره‌های مدیریتی جدی رفته؛ مثل Executive Master در SDA Bocconi و دوره‌ی Advanced Management Program در Harvard Business School. حتی تو بعضی بیوگرافی‌های رسمی‌تر، از تجربه‌های آموزشی دیگه مثل برنامه‌های مدیریتی/نوآوری و نگاه به فناوری‌های جدید هم اسم میارن. (World Economic Forum)

این ترکیبِ “شیمی + مدیریت” برای صنعت قهوه خیلی معنی‌داره، چون قهوه هم‌زمان یک محصول خوراکیه (یعنی شیمی عطر و طعم و نگهداری توش مهمه) و یک بیزنس زنجیره‌ایه (از مزرعه تا فنجون). آندره‌آ دقیقاً از همون ابتدا با این نگاه دو تکه وارد ماجرا شد.

چرا این پیش‌زمینه برای قهوه مهمه؟

چون خیلی از تصمیم‌های بعدیِ آندره‌آ تو illy، تصمیم‌های «سیستمی» بود: یعنی کیفیت رو فقط نمی‌ذاشت گردن باریستا یا روستر؛ می‌گفت باید استاندارد، کنترل، آموزش و حتی فرهنگ‌سازی هم داشته باشیم. این نگاه رو تو پروژه‌هایی که بعداً جلو برد، خیلی واضح می‌بینی. (World Economic Forum)

ورود آندره‌آ ایلی به illy در ۱۹۹۰ و راه‌اندازی Total Quality Program

آندره‌آ به‌صورت رسمی در ۱۹۹۰ وارد شرکت خانوادگی شد و جالبه که از بخش “کیفیت” شروع کرد: Quality Supervisor یا همون مسئول/ناظر کیفیت. (World Economic Forum)
این خودش یک پیام روشنه: یعنی از همان اول می‌خواست بگوید «قهوه‌ی خوب، اتفاقی نیست؛ سیستم می‌خواد».

آندره‌آ تحت تاثیر تجربه‌هایی که از ژاپن و فضای Total Quality Management گرفته بود، چیزی را راه انداخت که خیلی از بیوگرافی‌ها ازش به عنوان Total Quality Program یاد می‌کنند؛ برنامه‌ای که هدفش این بود استانداردهای کیفیت، فقط یک شعار نباشن و تبدیل بشن به روش کارِ روزمره‌ی شرکت و حتی یک الگو برای صنعت. (World Economic Forum)

Total Quality یعنی چی به زبان خودمونی؟

یعنی کیفیت رو می‌کشی بیرون از “سلیقه” و می‌بری تو “قانون”. مثلاً:
هر بار که قهوه می‌خواد وارد خط تولید بشه، باید معیارهای مشخصی رو پاس کنه؛
هر مرحله‌ی رُست و بسته‌بندی و نگهداری باید قابل اندازه‌گیری باشه؛
و اگر یک جای کار می‌لنگه، به‌جای اینکه بگیم «عیبی نداره»، باید بفهمیم چرا و اصلاحش کنیم.

این طرز فکر برای قهوه‌خور معمولی هم مهمه، چون نتیجه‌اش تو فنجون دیده می‌شه: قهوه‌ای که امروز می‌خری و ماه بعد هم می‌خری، قرار نیست خیلی از نظر حس و حال “درِهوا” باشه.

از مدیرعامل تا رئیس هیئت‌مدیره؛ سال‌های دقیق مدیریت آندره‌آ ایلی و تصمیم‌های بزرگ

طبق پروفایل‌های رسمی، آندره‌آ در ۱۹۹۴ مدیرعامل (CEO) illycaffè شد و این سمت رو تا ۲۰۱۶ نگه داشت؛ یعنی ۲۲ سال دقیقاً همون عددی که خود illy هم رویش تاکید می‌کنه. (World Economic Forum)
بعدش هم از ۲۰۰۵ به بعد (هم‌زمان با دوران مدیرعاملی‌اش) رئیس هیئت‌مدیره (Chairman) شد و این نقش رو ادامه داد. (World Economic Forum)

برای اینکه خیال‌مون راحت باشه این “ادامه دادن” فقط حرف قدیمی نیست، یک خبر صنعتی هم هست که می‌گه در جلسه سهام‌داران (برای دوره‌ی مدیریتی تا ۲۰۲۷)، آندره‌آ ایلی دوباره به‌عنوان Chairman تایید شده و کریستینا اسکوکیا هم به‌عنوان CEO تایید شده. (Comunicaffe International)
یعنی حتی در سال‌های اخیر هم هنوز نقش محوری‌اش در سطح هیئت‌مدیره برقرار بوده.

جهانی‌سازی illy زیر دست آندره‌آ یعنی چی؟

آندره‌آ هم‌زمان روی چند جبهه حرکت کرد: از یک طرف روی “کیفیت و استاندارد”، از طرف دیگر روی “گسترش برند و خرده‌فروشی”. تو بعضی خلاصه‌های مدیریتی می‌بینی که از توسعه‌ی حضور خرده‌فروشی و فروشگاه‌های تک‌برندی صحبت می‌شه و اینکه illy رفت سراغ مدل‌هایی که تجربه‌ی برند رو مستقیم به مشتری منتقل کنه. (Wikipedia)
برای آدم معمولی هم این یعنی: illy فقط قهوه نمی‌فروخت؛ تجربه‌ی «اسپرسوی ایتالیاییِ تمیز و استاندارد» رو داشت بسته‌بندی می‌کرد و می‌برد جاهای مختلف دنیا.

iperEspresso؛ پروژه‌ای که آندره‌آ ایلی باهاش «کپسول» رو از شوخی به تکنولوژی تبدیل کرد

یکی از پروژه‌های خیلی امضادارِ آندره‌آ ایلی، سیستم iperEspressoه؛ همون کپسول‌هایی که illy معروفش کرد. در پروفایل‌های بیوگرافی‌اش، iperEspresso جزو پروژه‌های کلیدی‌ایه که زیر نظر او توسعه پیدا کرد. (Wikipedia)

نکته‌ی مهم اینه که iperEspresso صرفاً “قهوه تو کپسول” نیست؛ ایده‌اش اینه که خودِ کپسول مثل یک محفظه استخراج رفتار کنه و نتیجه‌ی شات، هر بار نزدیک به هم دربیاد. تو راهنمای رسمی illy برای iperEspresso (PDF آموزشی) خیلی واضح می‌گه این سیستم روی دو فاز استخراج بنا شده:
فاز ۱) Hyper-infusion (اول قهوه با آب تحت فشار خوب خیس می‌خوره و عطر و طعم آزاد می‌شه)
فاز ۲) Emulsion (بعد ترکیبات و روغن‌ها با هوا/جریان مخلوط می‌شن تا کرمای مخملی ساخته بشه) (illy)

این دو مرحله چه فرقی با اسپرسوی معمولی داره؟

اسپرسوی کلاسیک هم “عصاره‌گیری تحت فشار”ه، ولی در iperEspresso بخشی از کنترلِ جریان و تولید کرما، داخلِ خودِ کپسول طراحی شده. یعنی سیستم سعی می‌کنه کاری کنه حتی اگر کاربر خیلی حرفه‌ای نیست، نتیجه “قابل قبول و استاندارد” دربیاد. این دقیقاً با ذهنیت آندره‌آ جور درمیاد: استانداردسازی برای تکرارپذیری.

چرا این موضوع برای صنعت قهوه مهم شد؟

چون کپسول‌ها قبل از این، خیلی وقت‌ها برای قهوه‌دوست‌ها جدی نبودن: می‌گفتن راحت‌طلبیه و کیفیت نداره. iperEspresso تلاش کرد این نگاه رو تغییر بده: کپسول، اگر درست مهندسی بشه، می‌تونه کیفیت رو بهتر “قفل” کنه و تجربه رو یکدست‌تر تحویل بده. (illy)

Università del Caffè و آموزش جهانی؛ وقتی آندره‌آ گفت «قهوه باید یاد داده بشه»

یکی از چیزهایی که خیلی به اسم آندره‌آ گره خورده، Università del Caffè یا همون “دانشگاه قهوه”‌ست. تو پروفایل‌های رسمی (مثل مجمع جهانی اقتصاد) از این پروژه به‌عنوان یکی از کارهای کلیدی‌اش یاد می‌شه: جایی برای آموزش، فرهنگ‌سازی و بالا بردن سواد قهوه در سطح دنیا. (World Economic Forum)

اینجا یک نکته مهمه: “آموزش” برای illy فقط کلاس باریستا نبود؛ یک جور ابزار صنعتی هم بود. وقتی شما به کشاورز، روستر، باریستا و حتی مشتری، یک زبان مشترک می‌دی، کیفیت راحت‌تر قابل کنترل می‌شه. این دقیقاً ادامه‌ی همان Total Quality Programه، ولی در سطح فرهنگ و آدم‌ها.

Expo Milano 2015 و Coffee Cluster؛ یک پروژه بزرگ فرهنگی-آموزشی

آندره‌آ تو Expo Milano 2015 هم نقش پررنگ داشت و در بعضی بیوگرافی‌ها می‌گن در شکل‌گیری/کیوریت کردن Coffee Cluster نقش داشته. (Wikipedia)
اما یک نکته مستندِ خیلی دقیق اینه که در معرفی پروژه‌ی Coffee Cluster در Expo 2015 گفته شده این فضا توسط Università del Caffè illy و دانشگاه بوکونی کیوریت/مدیریت محتوایی شده و هدفش این بوده که بازدیدکننده یک “سفر از دانه تا فنجون” رو تجربه کنه (با بخش‌های موضوعی، ویدئو، راهنمایی، و مسیر آموزشی). (Architect Magazine)

یعنی آندره‌آ اینجا هم همان کار همیشگی‌اش را کرد: قهوه را از یک نوشیدنی، تبدیل کرد به یک موضوع فرهنگی-آموزشی که می‌شود برایش نمایشگاه ساخت و آدم‌ها را درگیر کرد.

پایداری، Benefit Corporation و نقش‌های بین‌المللی؛ آندره‌آ ایلی فقط قهوه‌فروش نبود

آندره‌آ ایلی یک ویژگی پررنگ داره: زیاد درباره‌ی پایداری و مدل اقتصادیِ آینده حرف می‌زنه، ولی مهم‌تر از حرف، اینه که شرکت هم یک سری قدم‌های رسمی برداشته.

illy به‌عنوان Benefit Corporation؛ سال‌های دقیق و معنی ماجرا

در تاریخچه و خبرهای رسمی/صنعتی آمده که illycaffè وضعیت Benefit Corporation را پذیرفته و اساسنامه را برای این تعهد اصلاح کرده؛ گزارش‌های صنعتی زمانش را ۲۰۲۰ ذکر می‌کنند، و در بعضی صفحات رسمی illy هم به “Benefit Corporation” شدن در بازه‌ی ۲۰۱۹/۲۰۲۰ اشاره می‌شود. (Global Coffee Report)
Benefit Corporation یعنی چی؟ یعنی شرکت روی کاغذ و در ساختار حقوقی‌اش، فقط دنبال سود نیست؛ “تعهد اجتماعی/محیط‌زیستی” هم بخشی از ماموریت رسمی‌اش می‌شه.

Regenerative Society Foundation؛ حرکت از «کمتر خراب کنیم» به «ترمیم کنیم»

آندره‌آ در چند بیوگرافی رسمی به‌عنوان رئیس/هم‌رئیس Regenerative Society Foundation معرفی شده؛ بنیادی که در ۲۰۲۰ شکل گرفته و هدفش اینه کسب‌وکارها رو به سمت مدل‌های “باززاینده/ترمیمی” هل بده (یعنی فقط آسیب کمتر نزنیم، بلکه بهتر کنیم). (MibTrieste.Site.Web)

نقش‌های جهانی در صنعت قهوه؛ ICO و کمیته ترویج بازار

طبق پروفایل مجمع جهانی اقتصاد، آندره‌آ بین ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ رئیس Promotion and Market Development Committee در International Coffee Organization (ICO) بوده. (World Economic Forum)
این نقش، نقش “فقط شرکتی” نیست؛ یعنی در سطح صنعت جهانی، روی ترویج و توسعه بازار قهوه کار می‌کرده.

Altagamma و قصه “لوکسِ ایتالیایی”؛ یک دوره مشخص و تمام‌شده

آندره‌آ از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ رئیس Fondazione Altagamma بوده (نهادی که برندهای رده‌بالا و خلاقِ ایتالیایی رو نمایندگی می‌کنه). (Club of Rome)
این تجربه هم برای قهوه جالبه: چون آندره‌آ قهوه رو فقط کالا نمی‌دید؛ یک بخش از “سبک زندگی و فرهنگ ایتالیا” می‌دید، شبیه مد و طراحی و غذا.

یک نکته مدیریتی خیلی زمینی برای ما قهوه‌خورها

وقتی کسی مثل آندره‌آ همزمان روی کیفیت، آموزش، تکنولوژی (مثل iperEspresso) و پایداری کار می‌کنه، یک پیام مشترک توی همه‌ش هست:
قهوه‌ی خوب تصادفی نیست؛ سیستم می‌خواد.
از مزرعه تا بسته‌بندی تا دستگاه و آموزش و حتی قوانین شرکت.

اگر بخوای یک خلاصه خیلی کوتاه از اثر آندره‌آ ایلی روی صنعت قهوه برداری، اینه: کاری کرد “کیفیت” از یک حس مبهم، تبدیل بشه به یک چیزی که می‌شه درباره‌اش استاندارد نوشت، آموزش داد، با تکنولوژی تکرارش کرد و حتی با ساختار حقوقی شرکت ازش محافظت کرد. (World Economic Forum)