Acme Cups دقیقاً چیه و چرا تو دنیای قهوه انقدر اسمش میاد؟

اگه یه مدت تو کافی‌شاپ‌های تخصصی رفت‌وآمد کرده باشی (یا حتی عکس‌های قهوه تو اینستاگرام زیاد دیده باشی)، احتمالاً یه سری فنجون‌های خوش‌فرم و شیک دیدی که هم ساده‌ان، هم «حرفه‌ای» به نظر میان. Acme Cups دقیقاً تو همین نقطه می‌شینه: برندِ فنجون و ظروفی که هم برای باریستاها ساخته شده، هم برای آدم‌های معمولی که فقط می‌خوان قهوه‌شون خوش‌حس‌تر و خوش‌عکس‌تر باشه.

Acme خودش رو این‌جوری تعریف می‌کنه: طراحی توسط آدم‌های قهوه‌ای (coffee people) برای همه، با فلسفه‌ی «کمتر، بیشتره». یعنی قرار نیست فنجون خودش ستاره‌ی نمایش باشه؛ قرارِ قهوه بدرخشه و فنجون بی‌سروصدا کارشو درست انجام بده: خوش‌دست، مقاوم، خوش‌فرم، و مناسب سروهای روزمره‌ی کافی‌شاپ. ([Acme Cups New Zealand][1])

یه نکته‌ی مهم اینه که Acme فقط «فنجون اسپرسو» نیست. این برند از دل نیازهای کافه‌ای شروع کرد، ولی کم‌کم رفت سمت کلی آیتم رومیزی: از نعلبکی و ماگ گرفته تا بشقاب، کاسه و حتی قاشق‌چنگال. (Acmeandco)

داستان شکل‌گیری Acme Cups: از ولینگتون تا کافی‌شاپ‌های دنیا

Acme یه برند نیوزیلندیه و مرکز شکل‌گیری و هویت اصلیش هم تو ولینگتون (Wellington) شکل گرفته؛ همون شهری که خود Acme ازش به عنوان «پایتخت کافه‌ای» یاد می‌کنه. ([Acme Cups New Zealand][3])
سال تأسیس Acme هم ۲۰۱۱ اعلام شده؛ یعنی برند نسبتاً «مدرن» حساب می‌شه، ولی تو همین مدت نه‌چندان طولانی تونسته خودش رو بین کافه‌های حرفه‌ای جا بندازه. ([Acme USA][4])

۲۰۱۱ تا «رهبر بازار» تو نیوزیلند؛ سریع‌تر از چیزی که فکر می‌کنی

جالب اینه که طبق روایت خودشان، Acme ظرف کمتر از دو سال تونست تو بازار فنجون‌های تخصصی قهوه در نیوزیلند به جایگاه خیلی جدی برسه. دلیلش هم ساده‌ست: نیوزیلند (و مخصوصاً ولینگتون) فرهنگ قهوه‌ی جدی و رقابتی داره و اگه یه محصول اونجا جواب بده، یعنی واقعاً تو فشار سرو روزانه و استفاده‌ی مداوم دوام آورده. خود Acme هم می‌گه نیوزیلند براشون «بازار تست عالی» بوده برای سنجیدن طراحی و دوام. ([Acme USA][4])

از حیاط خلوت کافه‌ها تا رویدادهای جهانی

Acme فقط با فروش فنجون بزرگ نشد؛ با جامعه‌ی قهوه هم گره خورد. مثلاً از ۲۰۱۶ اسپانسر سرامیک مسابقات World AeroPress Championship شده—یه رقابت خیلی مردمی و جهانی که بیشتر از اینکه ژست رسمی داشته باشه، حال‌وهوای رفاقتی و بازیگوشانه‌ی قهوه رو نمایندگی می‌کنه. ([Acme Cups New Zealand][1])
از اون طرف، تو فضای رویدادهای قهوه هم دیده شده؛ مثلاً در یک مصاحبه‌ی جشنواره‌ی قهوه نیویورک (New York Coffee Festival) درباره‌ی بین‌المللی شدن برند صحبت شده و اشاره می‌کنه که تو خیلی از کافه‌های درجه‌یک دنیا می‌تونی فنجون‌های Acme رو ببینی. (New York Coffee Festival)

مؤسس‌ها و آدم‌های پشت برند: جف کندی، بریجت دان و نسل جدید

هسته‌ی اولیه‌ی Acme به دو نفر گره خورده: Jeff Kennedy و Bridget Dunn. Acme رسماً می‌گه این برند «ایده‌ی جف کندی» بوده و ۲۰۱۱ با جف و بریجت شروع شده؛ چون جف دنبال این بوده فنجونی بسازه که همیشه دلش می‌خواسته روی بار کافه داشته باشه. ([Acme USA][4])

جف کندی کیه و چرا اسمش تو قهوه‌ی نیوزیلند سنگینه؟

جف کندی تو روایت‌های مختلفِ رسانه‌ای قهوه، به‌عنوان یکی از چهره‌های مهم قهوه‌ی نیوزیلند معرفی می‌شه؛ حتی تو معرفی رسمی Acme آمریکا، ازش به‌عنوان دریافت‌کننده‌ی جایزه‌ی Lifetime Achievement انجمن قهوه تخصصی نیوزیلند یاد شده و لقب «پدرخوانده‌ی اسپرسوی نیوزیلند» هم براش آورده شده. ([Acme USA][4])
و اگه بخوای ریشه‌ی قهوه‌دوستی این آدم رو بفهمی، بد نیست بدونی که سال ۱۹۹۰ در ولینگتون، Caffè L’affare رو راه انداخت—دوره‌ای که خیلی‌ها هنوز قهوه فوری می‌خوردن و فضای قهوه تخصصی اون‌قدری جا نیفتاده بود. (Gear Patrol)

ماجرای انتقال مالکیت در ۲۰۲۲

نقطه‌ی جذاب داستان اینه که Acme تو سال ۲۰۲۲ یه جور «تحویل نسل» داشت: طبق توضیح رسمی خود برند، بنیان‌گذارها (جف و بریجت) به دو نفر از کارکنان قدیمی‌شون—Megan Wyper و Paddy Kennedy—پیشنهاد خرید شرکت رو دادن و این دو نفر مالک/گرداننده‌ی جدید شدن. ([Acme Cups New Zealand][1])
Acme تأکید می‌کنه که مگان و پدی مجموعاً بیش از ۳۰ سال تجربه‌ی کاری در فضای قهوه/هتلداری دارن و قرار بوده مسیر قبلی رو ادامه بدن ولی با صدای خودشان. ([Acme Cups New Zealand][1])

یه نکته‌ی باحال هم اینه که خود جف و بریجت همچنان با فضای کافه‌ای‌شون درگیرن: Prefab (کافه/روستری/بیکری و محل تست ایده‌ها) به‌عنوان «فلگ‌شیپ» Acme معرفی شده؛ یعنی جایی که واقعاً می‌تونن ظروف رو تو سرو واقعی بسنجن. (Acmeandco)

Acme معروفه به چی؟ وقتی فنجون قراره کار کنه، نه ژست بگیره

Acme معمولاً به چند چیز شناخته می‌شه که اگر قهوه‌خور معمولی هم باشی، احتمالاً اثرش رو حس می‌کنی—even اگر اسمش رو ندونی.

«طراحی مینیمال» ولی فکرشده

فلسفه‌شون اینه که محصول نباید توی صورتت بزنه؛ باید شیک و بی‌ادعا باشه و بگذاره قهوه خودش دیده بشه. از اون طرف، همون بی‌ادعایی باعث می‌شه تو کافه‌های مختلف با دکورهای متفاوت هم خوب بشینه. ([Acme Cups New Zealand][1])

دسته‌ی معروف Acme و حس خوب تو دست

تو توضیحات خط Classic (که تو بعضی بازارها قبلاً با نام Evolution هم شناخته می‌شده)، روی چیزهایی مثل «دسته‌ی آیکونیک»، «پایه‌ی محکم» و «داخلِ نرم برای پور تمیز» مانور می‌دن. این‌ها همون چیزهاییه که وقتی فنجون رو دستت می‌گیری، می‌فهمی چرا باریستاها به بعضی فنجون‌ها وفادارن. (Acme USA)

حضور پررنگ تو کافی‌شاپ‌های تخصصی

Acme خودش می‌گه محصولاتش «برای بازار قهوه تخصصی» ساخته شده و در سراسر دنیا استفاده می‌شه؛ از باریستاهای خانگی تا باریستاهای قهرمان جهان. ([Acme USA][4])

Acme متخصصه در چی؟ جنس، ساخت و جزئیات فنی‌ای که تو فنجون حس می‌کنی

اینجا اون بخشی‌ه که شاید فکر کنی «خب فنجونه دیگه!» ولی واقعیت اینه که تو قهوه، فنجون خیلی مستقیم روی تجربه اثر می‌ذاره: دما، حس لب، حتی لاته‌آرت و اینکه قهوه چقدر “تمیز” دیده می‌شه.

سرامیک/چینیِ مقاوم برای سرو سنگین کافه‌ای

Acme می‌گه محصولاتش از چینیِ بادوام (porcelain) ساخته می‌شن و برای تحمل شلوغی روزمره‌ی کافی‌شاپ طراحی شدن؛ با تأکید روی پخت در دمای بالا و همکاری نزدیک با تیم کارخانه برای رسیدن به ترکیب مقاوم. ([Acme Cups New Zealand][1])

دیواره‌های ضخیم برای نگه داشتن گرما (و کمتر لب‌پریدن)

یکی از چیزهایی که زیاد درباره‌ی فنجون‌های کافه‌ای خوب می‌شنوی همین “heat retention” یا نگه‌داری گرماست. Acme تو توضیحات بعضی محصولاتش مستقیم اشاره می‌کنه که دیواره و کفِ ضخیم برای دوام و حفظ گرماست. (Acme Cups Europe)
این یعنی قهوه‌ات دیرتر سرد می‌شه و فنجون هم زیر فشار استفاده‌ی زیاد کمتر ترک می‌خوره یا لب‌پَر می‌شه.

لبه‌ی فنجون و «پل بین فنجون و لب»

این یکی خیلی ظریفه ولی مهم: Acme می‌گه با چیزهایی مثل “refined lip” کاری می‌کنن که تجربه‌ی نوشیدن روان‌تر و طبیعی‌تر بشه—همون لحظه‌ای که فنجون می‌رسه به لب، اگر لبه خوب طراحی نشده باشه، آدم ناخودآگاه اذیت می‌شه. ([Acme Cups New Zealand][1])

اندازه‌ها و زبان گیج‌کننده‌ی نوشیدنی‌های شیری!

Acme خودش یه مطلب آموزشی داره که خیلی بامزه‌ست: می‌گه ما قهوه‌ای‌ها این اصطلاحات رو خیلی طبیعی استفاده می‌کنیم، ولی ممکنه برای مشتری گیج‌کننده باشه؛ چون «فلت‌وایتِ یک نفر، لاته‌ی نفر دیگه‌ست»! بعد هم پیشنهاد اندازه می‌ده که مثلاً برای فلت‌وایت دوبل، ۱۵۰ میلی‌لیتر رو پیشنهاد می‌کنن و اگر نوشیدنی شیری‌تر دوست داری، ۱۹۰ میلی‌لیتر بهتره، و برای نوشیدنی بزرگ‌تر هم ۲۸۰ میلی‌لیتر. ([Acme Cups Europe][9])
این جنس نگاه خیلی “کافه‌ای”ه: یعنی اندازه‌ها رو از دل سرو واقعی درآوردن، نه صرفاً از روی کاتالوگ.

لیست تولیدات و خط‌های محصول Acme: از Classic و Roman تا بشقاب و قاشق‌چنگال

حالا برسیم به بخش جذابِ «چی‌ها تولید می‌کنن؟» چون خیلی‌ها Acme رو فقط با فنجون اسپرسو می‌شناسن، ولی داستان بزرگ‌تره. (من اینجا اسم خط‌ها رو همون‌طور که خود برند تو بازارهای مختلف آورده می‌نویسم.)

فنجون‌ها و نعلبکی‌های قهوه (هسته‌ی اصلی برند)

• Classic Range: همون خط کلاسیک و شناخته‌شده‌ی Acme که روی فرم ساده، دسته‌ی معروف، بدنه‌ی مقاوم و کارکرد کافه‌ای تمرکز داره. (Acme USA)
• Roman Range: خطی با ظاهر ظریف‌تر/فاین‌تر که تو فروشگاه خودشان هم بخش بزرگ و رنگ‌های مختلف داره (مثل نام‌گذاری‌های الهام‌گرفته از نیوزیلند). ([Acme Cups New Zealand][3])
• Diner Range: اگر عاشق حس و حال ماگ‌های کلاسیک آمریکایی (diner) باشی، این خط خیلی به همون فضا نزدیکه؛ حتی در یک گزارش درباره‌ی موج بازگشت «داینرور» اشاره شده که Acme این خط رو با الهام از حال‌وهوای دهه‌ی ۱۹۵۰ طراحی کرده و روی ضخامت و دوام هم تأکید داره. (Financial Times)
• Taster: معمولاً برای تست و کاپینگ/ارزیابی قهوه کاربرد داره (اسمش هم همینو لو می‌ده) و تو منوی دسته‌بندی‌های رسمی‌شون می‌بینیش. ([Acme USA][4])

ماگ‌ها و آیتم‌های نوشیدنی غیرقهوه‌ای

Acme فقط برای اسپرسو نیست. تو دسته‌بندی‌هاشون بخش‌های جدا برای:

• Mugs (ماگ‌ها) ([Acme USA][4])
• Tea (آیتم‌های چای) ([Acme USA][4])

این یعنی اگر تو خونه بیشتر چای‌خوری یا قهوه‌ات رو به شکل ماگ بزرگ می‌خوری، باز هم Acme گزینه داره.

ظروف غذا و رومیزی: بشقاب، کاسه و حتی قاشق‌چنگال

یه جایی Acme خیلی روشن می‌گه که از نیازِ فنجون کافه‌ای شروع کرده ولی کم‌کم رفته سمت «آیتم‌های دیگه‌ی رومیزی» و ایده‌ش هم این بوده که هر چیزی تو آشپزخونه باید چندکاره و کاربردی باشه؛ مثلاً بشقاب‌ها و کاسه‌هایی که هم برای کافه جواب می‌دن هم برای خونه. ([Acme Cups New Zealand][1])
به همین خاطر تو دسته‌بندی رسمی‌شون می‌بینی:

• Plates & Bowls (بشقاب و کاسه) ([Acme USA][4])
• Cutlery (قاشق‌چنگال) ([Acme USA][4])

همکاری‌ها و خط‌های خاص

تو منوی دسته‌بندی‌ها گاهی اسم‌هایی مثل Tajimi هم دیده می‌شه که معمولاً به کالکشن/همکاری خاص اشاره داره (برای مخاطبی که دنبال چیزهای خاص‌تره). ([Acme USA][4])

اگر بخوای خیلی ساده انتخاب کنی، از کجا شروع کن؟

اگر تازه می‌خوای وارد دنیای فنجون‌های بهتر شی و نمی‌خوای گیج بشی، معمولاً این منطق کمک می‌کنه:
برای حس «کافی‌شاپیِ کلاسیک» برو سمت Classic؛ برای ظاهر ظریف‌تر و رنگ‌های خاص‌تر Roman رو نگاه کن؛ اگر عاشق ماگ‌های سفید کلفت و نوستالژیک هستی Diner حال می‌ده. و اگر هم دنبال اینی که قهوه‌ات رو جدی‌تر بچشی (نه فقط بخوری!)، Taster می‌تونه بازی رو عوض کنه.

(و آره… همون‌طور که خود Acme می‌گه، اسم نوشیدنی‌ها و اندازه‌ها گاهی گیج‌کننده‌ست؛ اگه شک داشتی، یه کم بزرگ‌تر بگیر و کمتر پُرش کن. معمولاً جواب می‌ده!) ([Acme Cups Europe][9])