معرفی کامل «بی‌هاوس دریپر»؛ پور-اور خوش‌خلقِ سرامیکی

بی‌هاوس دریپر دقیقاً چیه و چرا این‌همه دوست‌داشتنیه؟

بی‌هاوس یه دریپر سرامیکیه که تو دسته‌ی پور-اورها قرار می‌گیره؛ همون روش دم‌آوری که آب داغ رو کم‌کم روی قهوه‌ی آسیاب‌شده می‌ریزی تا از فیلتر رد بشه و یه فنجون شفاف و خوش‌عطر تحویل بگیری. فرق اصلیش با وی۶۰ یا کِمِکس؟ بی‌هاوس به‌خاطر طراحی «دو سوراخ خروجی» و شیب ملایمش، سرعت عصاره‌گیری رو کنترل‌شده نگه می‌داره و قلقش خیلی زود دستت می‌آد. به‌همین خاطر بین کافی‌عاشقا به «بخشنده» و «بخشایش‌گر» معروفه؛ لازم نیست استادِ آب‌ریزی باشی تا نتیجه خوب بشه. فروشنده‌های حرفه‌ای هم زیاد سراغش رفتن، چون برای تیراژ بالا و کاربر مبتدی، تکرارپذیری خوبی می‌ده. ضمنش، با فیلترهای استاندارد مِلیتا کار می‌کنه (#2 و #4)، پس گیرِ فیلتر خاص نمی‌افتی. (Prima Coffee)

تاریخچه‌ی واقعی بی‌هاوس؛ از کوره‌های «مینو» تا برند «زیرو ژاپن»

بی‌هاوس در اصل اسم یه برند ژاپنیه که تو منطقه‌ی «مینو» رشد کرد؛ جایی که قرن‌هاست سفال و سرامیکش زبانزد اهل فن بوده. همین پیشینه باعث شد دریپرش کیفیتِ لعاب و دقت ساخت خوبی داشته باشه. در میانه‌ی دههٔ ۲۰۰۰، شرکت سازنده اسم و نشان تجاریش رو از «Bee House Japan» به «ZERO JAPAN» تغییر داد و از اون به بعد همین نام تازه روی کارتن و وب‌سایت می‌بینی. هم‌زمان، خطِ دریپرهای قهوه‌شون مطرح شد و بعدها هم با انتخاب بعضی کافه‌های موجِ سوم ــ مثل «بلو باتل» ــ شهرت بیشتری پیدا کرد. امروز هم محصولاتشون با همین نام «Zero Japan» تو کلی کشور پخش می‌شه و تمرکز آمریکای شمالی از سال‌های اخیر پررنگ‌تر شده. (ZERO JAPAN USA)

چند تا نکته تاریخی که دانستنش باحاله:

  • «مینو» تو استان گیفو، یکی از قطب‌های قدیمی سرامیک ژاپنه؛ روایت برندهای فروشگاهی تأکید می‌کنن که تخصص سفالگری این ناحیه ریشهٔ چند صد ساله داره و زیرو ژاپن هم همین اصالت رو ویترین کار خودش کرده. (santoku nyc)
  • روی خط زمان شرکت، صراحتاً به تغییر نام از «Bee House Japan» به «ZERO JAPAN» اشاره شده و اینکه خطِ دریپرها توسعه پیدا کرد و توسط بازیگرای مهم موج سوم دیده شد؛ همین شد سکوی پرتابشون. (ZERO JAPAN USA)

طراحی و مهندسی بی‌هاوس؛ دو سوراخ، شیارهای داخلی و «پنجره»‌های بامزه

اگر از نزدیک نگاه کنی، تو کفِ دریپر دو سوراخ می‌بینی. همین «دو سوراخه بودن» کلید خلق‌وخوی بی‌هاوسه: دبیِ خروجی نه اون‌قدر سریعه که قهوه کم‌استخراج بمونه، نه اون‌قدر کند که همه‌چیز تلخ و گس بشه. داخلِ مخروط هم شیارهایی (ریب) هست که به جریان آب کمک می‌کنه و از چسبیدن فیلتر به دیواره جلوگیری می‌کنه. نتیجه؟ قهوه یکنواخت‌تر و دردسر کمتر برای کاربر عادی. (ZERO JAPAN USA)

جزئیات باحال دیگه، «پنجره»های کوچک دو طرف پایه‌ی دریپرن. این بریدگی‌های جانبی دو تا کار می‌کنن: اول، اجازه می‌دن موقع دم‌آوری سطح مایعِ زیرِ دریپر رو ببینی تا بی‌هوا سرریز نشه. دوم، کمک می‌کنن هوا بین فنجون و دریپر رد و بدل بشه و جریانِ قطره‌ها کند نشه. این همون ریزه‌کاری‌ایه که زندگی کاربرای بی‌تجربه رو راحت‌تر می‌کنه. (roastmasters.com)

از نظر اندازه، معمولاً دو سایزِ پرطرفدار داره: کوچک (سازگار با فیلتر #1 یا #2 برای یک فنجون) و بزرگ (سازگار با #2 یا #4 برای یک تا دو فنجونِ حسابی). خیلی از فروشگاه‌ها سایز بزرگ رو پیشنهاد می‌کنن، چون دست‌وَدلبازه و با #4 هم جواب می‌ده؛ فضای اضافه هم جلوی سرریزهای بچگانه رو می‌گیره. (Prima Coffee)

بی‌هاوس از سرامیک لعاب‌خورده‌ی ژاپنی ساخته می‌شه و خیلی از سری‌هاش تو منطقهٔ «مینو» تولید می‌شن. کیفیت لعاب و وزن مناسبش باعث می‌شه روی ماگ یا سرور محکم بشینه و حس جنس خوب بده. (Amazon)

مقایسه‌ی سریع با رقبای معروف

  • ملیتا کلاسیک: الهام‌بخشِ کانسپت بی‌هاوس بوده؛ اما ملیتا یک سوراخه‌ست و جریان کندتری داره. بی‌هاوس با دو سوراخ، انعطاف بیشتری تو سرعت می‌ده. (Prima Coffee)
  • وی۶۰: شیب تندتر و سوراخ بزرگ‌تر داره و باید حرفه‌ای‌تر آب‌ریزی کنی. بی‌هاوس با شیب ملایم، forgivingتره و بدون کتری گوس‌نک هم نتیجه تمیز می‌ده. (Prima Coffee)

دستور دم‌آوری پایه با بی‌هاوس؛ نسخه‌ی «دم‌دستی ولی استاندارد»

قرار نیست ادای مسابقات جهانی رو دربیاریم؛ یه نسخه‌ی سرراست و مطمئن می‌خوایم که هر روز بشه تکرارش کرد و کم‌کم حرفه‌ای‌ترش کرد.

چه چیزهایی لازم داری؟

  • بی‌هاوس دریپر + فیلتر کاغذی سایز #2 یا #4
  • قهوهٔ تازه‌آسیاب با درجه‌ی متوسط رو به ریز (از فرنچ‌پرس ریزتر، از اسپرسو درشت‌تر)
  • کتری معمولی (گوس‌نک عالیه، ولی اجباری نیست)
  • ترازو و تایمر (اگر نداری هم با قاشق و حس‌وحال پیش می‌ره، ولی ترازو معجزه می‌کنه)
  • یه ماگ یا سرور که دهانه‌ش ۳ تا ۳.۵ اینچ باشه تا دریپر محکم بشینه. (44 North Coffee)

نسبت قهوه به آب و دما

  • نقطه شروع: ۱۵ گرم قهوه + ۲۵۰ گرم آب (حدود ۱:۱۶)
  • دما: آبِ نزدیک جوش (حدود ۹۲ تا ۹۶ درجه). اگر دماسنج نداری، آبِ قل‌قل‌کرده رو ۳۰–۴۵ ثانیه کنار بذار.
  • زمان هدف: حدود ۲:۴۵ تا ۳:۱۵ دقیقه برای کل فرآیند

مرحله‌به‌مرحله

  1. فیلتر رو جا بزن و آبکشی کن. این کار هم بوی کاغذ رو می‌بره، هم سرامیک و ماگ رو گرم می‌کنه. آبکشی رو دور بریز.
  2. پودر رو بریز و یه چاله کوچیک وسطش بساز. با تکون کوچیک صافش کن.
  3. بلوم (پیش‌خیساندن): حدود ۳۰–۴۰ گرم آب (۲ برابر وزن قهوه) بریز تا همهٔ بستر خیس شه. ۳۰–۴۵ ثانیه صبر کن تا حباب‌ها بخوابن.
  4. ریزش اصلی: در دو یا سه پالس، دورتادور و بعد مرکز، آروم بریز تا وزنی که می‌خوای کامل شه. سعی کن سطح آب همیشه یه «کُپ کوچیک» بالاتر از بستر باشه.
  5. پایان کار: وقتی چکه‌ها تقریباً متوقف شدن، دریپر رو بردار. اگر دیدی خیلی کند شد، به احتمال زیاد آسیاب ریز بوده یا فیلتر به دیواره چسبیده. دفعهٔ بعد کمی درشت‌تر کن یا آب‌ریزی رو پله‌ای‌تر کن.

نکتهٔ طلایی اینه که بی‌هاوس با کتری معمولی هم خوب جواب می‌ده؛ الزاماً به گوس‌نک نیاز نداری و این برای شروع خیلی دلگرم‌کننده‌ست. (Prima Coffee)

نسخهٔ سریع برای سرکار یا خواب‌آلودگی‌های صبح

  • ۱۸ گرم قهوه + ۲۸۰–۳۰۰ گرم آب
  • یه بلوم ۳۰–۴۵ ثانیه
  • بعدش یه پالس سنگین تا انتها
  • بردار و بنوش! اگر کمی تلخی اضافه حس کردی، آسیاب رو «نیم کلیک» درشت‌تر کن.

تیونینگ طعم با بی‌هاوس؛ از روست روشن تا ترکیب‌های تیره

بی‌هاوس انعطاف‌پذیره، ولی با چند پیچ کوچیک می‌تونی دقیقاً به سلیقه‌ت نزدیکش کنی.

وقتی روست روشن و اسیدی می‌خوای بدرخشه

  • آسیاب رو کمی ریزتر کن تا استخراج اسیدها و عطرها کامل‌تر شه.
  • نسبت رو بذار ۱:۱۵ (دُز بیشتر، آب کمتر) تا تن‌وری بالا بره، ولی زمان کل رو زیر ۳:۳۰ نگه دار.
  • ریزش رو چند پالسِ کوچیک‌تر کن تا دمای بستر ثابت بمونه.

وقتی روست تیره و کاکائویی دوست داری

  • آسیاب رو نیم‌کلیک درشت‌تر کن تا تلخی‌های خشک ته فنجون کم شه.
  • نسبت ۱:۱۶ یا حتی ۱:۱۷ انتخاب کن؛ آب بیشتر یعنی رقیق‌تر و نرم‌تر.
  • بلوم رو طولانی‌تر نگه دار (۴۵–۵۵ ثانیه) تا گازها کامل خارج شن و جریان یکنواخت‌تر بشه.

اگر جریان کند و عصاره‌گیری طولانی شد

  • احتمالاً آسیاب خیلی ریزه یا فیلتر به دیواره چسبیده. کمی درشت‌تر کن و موقع ریزش، مسیر آب‌ریزی رو دور تا دورِ دیواره ببر تا فیلتر نفس بکشه.
  • حواست به «پنجره‌های» کنار پایه باشه؛ اگر ماگ خیلی تنگه و هوا ردوبدل نمی‌شه، سرعت می‌افته. یه ماگ با دهانهٔ ۳ تا ۳.۵ اینچ ایده‌آله. (44 North Coffee)

اگر نتیجه آبکی و ترش بود

  • آسیاب رو ریزتر کن یا نسبت آب رو کمی کم کن (مثلاً از ۱:۱۶ به ۱:۱۵).
  • دما رو بالاتر ببر (آب کمتر از ۹۲ درجه خیلی وقت‌ها کار رو خراب می‌کنه).
  • حواست باشه پالس‌ها خیلی ریز و دور از مرکز نباشن؛ یه کم هم روی هستهٔ بستر آب بده تا کانال‌سازی نشه.

خرید، سایزبندی، فیلتر و نگهداری؛ چی بخریم و چطور مراقبش باشیم؟

وقتی دنبال بی‌هاوس می‌گردی، ممکنه اسم «Zero Japan» رو بیشتر ببینی. نترس؛ همون بی‌هاوسه که از ۲۰۰۶ به این برند مهاجرت کرده و الان به این اسم فروخته می‌شه. روی جعبه یا صفحهٔ محصول معمولاً می‌نویسن «ساخت مینو، ژاپن» و به «دو سوراخ» و «پنجرهٔ نگاه» اشاره دارن. (ZERO JAPAN USA)

سایز مناسب من کدومه؟

  • کوچیک: برای یک فنجون و فیلترهای #1 یا #2 خوبه.
  • بزرگ: هم با #2 هم #4 کار می‌کنه، برای یک تا دو فنجونِ درشت گزینهٔ مطمئن‌تریه. اگر شک داری، بزرگ بگیر؛ انعطاف بیشتری می‌ده و احتمال سرریز کمتره. (Prima Coffee)

چه فیلتری بگیرم؟

  • فیلترهای مخروطی استاندارد «ملیتا» (#2 و #4) کاملاً سازگارن. بعضی کافه‌ها #4 رو ترجیح می‌دن چون فضای اضافه می‌ده و لبهٔ فیلتر بالاتر می‌ایسته. (Prima Coffee)

اصل‌بودن و کیفیت ساخت

  • سراغ فروشنده‌هایی برو که صراحتاً «ساخت ژاپن/مینو» و لعاب بدون سرب و کادمیم رو قید کردن. مدل‌های جدیدترِ Zero Japan این‌ها رو بولد می‌کنن و معمولاً به «peek hole» و «double hole» هم اشاره دارن. (Amazon)

نگهداری و شست‌وشو

  • بعد از هر دم‌آوری، فیلتر رو دور بنداز، دریپر رو با آب گرم بشور و اجازه بده کاملاً خشک بشه.
  • هر چند وقت یه‌بار با محلول خیلی ملایم جوش‌شیرین یا مایع ظرفشوییِ بی‌بو تمیزش کن تا رسوبات روغنی قهوه مزهٔ دفعه‌های بعد رو خراب نکنه.
  • با اینکه سرامیک مقاومه، ولی ضربه‌های ناگهانی به لبه‌ها می‌تونه ترک ریز بندازه؛ با ملایمت بذارش و بردارش.

نکته‌های کاربردی و چند داستان کوتاهِ دم‌نوش

بی‌هاوس از اون ابزاراست که روی میز کار یا تو خونه، هم نقشش رو خوب بازی می‌کنه هم قشنگه. خیلی از کافی‌شاپ‌ها اوایل دهه‌ی ۲۰۱۰ برای سرو دستیِ سریع سراغش می‌رفتن، چون نه به تکنیکِ خیلی ظریف نیاز داشت، نه مشتری منتظر، نتیجه بی‌ثبات می‌گرفت. اون «دو سوراخ» واقعاً مثل یه فیلتر سرعت عمل می‌کنه: اگر خیلی تند می‌ریزی، حبس نمی‌شه؛ اگر آروم می‌ریزی، کم‌استخراج هم نمی‌شه (البته تا حدی!). همین ویژگی باعث شد تو فضاهای شلوغ هم محبوب شه. (Prima Coffee)

از طرفی، قصهٔ برند هم جذابه: یه شرکت ژاپنی با ریشه‌های سرامیکیِ «مینو»، اول با نام «Bee House» شناخته می‌شد، بعدش در ۲۰۰۶ اسمش رو به «ZERO JAPAN» تغییر داد و با موج سوم قهوه بالا اومد؛ حتی روایت خودشون اینه که وقتی یکی از برندهای پیشروی موج سوم مثل «بلو باتل» به این دریپر توجه کرد، سرعت شهرتش بیشتر شد. نتیجه این شد که امروز همون DNA قدیمی با «طراحی ساده اما فکرشده» ادامه پیدا کرده. (ZERO JAPAN USA)

حالا اگر بخوای یه «امضای شخصی» به فنجونت بدی، سه راه ساده داری:

  • آسیاب رو تنظیم کن: هر بار نیم‌کلیک تغییر بده و یادداشت کن. بی‌هاوس پاسخِ تغییرِ درجه رو خیلی «صاف و رو» پس می‌ده.
  • پالس‌ریزی بازی کن: دو پالس بزرگ یا سه پالس کوچیک؟ اگر عطرِ میوه‌ای می‌خوای، پالس‌های بیشتر و ملایم‌تر غالباً جواب می‌ده.
  • نسبت رو با ذائقه هماهنگ کن: برای صبح‌های شلوغ ۱:۱۶ خوش‌خوانه‌ست؛ برای عصرهای خونسرد ۱:۱۵ عمیق‌تر و حجیم‌تره.

و در نهایت، اگر کتری گوس‌نک نداری، اصلاً حرص نخور. یکی از برگ‌های برندهٔ بی‌هاوس همینه که با «کتری معمولی» هم می‌تونی خروجی تمیز بگیری. بعداً اگر هوس کردی کنترل ریزش دقیق‌تر بشه، گوس‌نک اضافه کن؛ ولی شروع کار اصلاً بهش وابسته نیست. (Prima Coffee)


با بی‌هاوس، دستت خیلی زود گرم می‌شه. یه دریپر که از دلِ سرامیک‌های «مینو» اومده، با دو سوراخِ حساب‌شده و پنجره‌های بامزه‌ای که حواست رو به سطح قهوه نگه می‌دارن؛ سازگار با فیلترهای دمِ‌دست و خوش‌اخلاق با کاربر مبتدی. اسمش امروز «زیرو ژاپن»ه، ولی روحش همونِ قدیمیه: ساده، کاربردی، و بی‌دردسر برای یه فنجون خوش‌عطرِ هر روز. (Amazon)