بخارساز مستقل قهوه؛ معرفی کامل

قهوه اگه قرار باشه واقعاً «کافه‌ای» بشه، یه جایی باید تکلیف فوم شیر رو روشن کنیم—و اینجاست که بخارساز مستقل قهوه مثل یه رفیق کاربلد وارد می‌شه. جواب کوتاه و مستقیم به سؤال اصلی: بخارساز مستقل دستگاهیه که فقط بخار پرقدرت و پایدار می‌ده تا میکروفوم استاندارد بسازی؛ یعنی همون بافت براق و ابریشمی که لاته‌آرت روش می‌شینه و شیر با اسپرسو دو فاز نمی‌شه. تفاوتش با فومرهای ساده اینه که بخار واقعی تولید می‌کنه، نه صرفاً هواگیری سطحی. تو کافی‌لوژی، ویکی‌پدیا قهوه ایران قراره دقیق بفهمی کِی به بخارساز مستقل نیاز داری و چطور باهاش نتیجه‌ی تکرارپذیر بگیری—چه برای خونه، چه برای یه کافه کوچیک.

حتماً این دو سؤال رو هم تو گوگل دیدی: «بخارساز مستقل بهتره یا نازل بخار اسپرسوساز؟» و «چطور میکروفوم لاته‌آرت درست کنیم؟» این مقاله هم جواب می‌ده هم مسیر تمرین رو کوتاه می‌کنه: از انواع اجاقی و برقی و ترموبلاک گرفته تا تکنیک دو فازِ Stretching و Texturing، دمای طلایی ۵۵–۶۰ درجه، و حتی اشتباهات رایج مثل بخار آب‌دار و حباب درشت. ضمن اینکه اگر دنبال خرید قهوه و نوشیدنی‌های شیری جدی هستی، بدون ابزار درست نتیجه نصفه می‌مونه؛ پس این راهنما کمک می‌کنه با توجه به سبک مصرفت، انتخاب اقتصادی‌تری داشته باشی و کنترل بهتری روی کیفیت نوشیدنی‌هات بگیری—حتی وقتی داستان قهوه سازت اینه که «شات خوبه ولی بخارش در حد تعارفه!» این یعنی هم تجربه‌ی باریستایی بهت نزدیک‌تر می‌شه، هم حواست به قیمت قهوه و هزینه‌های اضافه هست، چون کمتر شیر خراب می‌کنی و خروجی ثابت‌تری می‌گیری.

بعد از خوندن این مقاله دیگه میدونیم…

• بخارساز مستقل دقیقاً چیه و چه فرقی با فومرهای ساده داره
• کدوم نوع (اجاقی/برقی/ترموبلاک) برای استفاده‌ی خونه یا کافه بهتره
• چطور میکروفوم براق و یکدست بسازیم و به دمای درست برسیم
• برای نگهداری، رسوب‌زدایی و جلوگیری از بخار آب‌دار چه کارهایی لازمه

بخارساز مستقل دقیقا چیه و چرا اصلا بهش نیاز داریم؟

بخارساز مستقل همون دستگاهیه که فقط و فقط یک کار رو با تمرکز بالا انجام می‌ده: تولید بخارِ پرقدرت و پایدار برای فوم‌دادن به شیر. یعنی خبری از گروپ‌هد و پرتافیلتر و شات اسپرسو نیست؛ تمام توان دستگاه صرف می‌شه برای این‌که یه نازل بخار با فشار مناسب تحویل بده تا بتونی «میکروفوم» استانداردِ لاته‌آرت بسازی. فرقش با frotherهای ساده (همزن‌های برقی یا پیچرهای خودگرم‌کن) اینه که بخارساز مستقل مثل یک اسپرسوساز حرفه‌ایِ نیمه دومه: بخار خشگ و داغ با سرعت انتقال انرژی بالا تولید می‌کنه، نه فقط هواگیری سطحی.

تو خونه‌های زیادی داستان این‌طوری شروع می‌شه: یه اسپرسوساز کوچیک داریم که برای شات گرفتن خوبه، اما نازل بخارش یا ضعیفه یا ثبات نداره. نتیجه؟ شیر یا بیش‌ازحد کف‌دار و بزرگ‌حبابی می‌شه، یا داغ اما بی‌بافت. بخارساز مستقل دقیقا همین‌جا می‌درخشه. هم ظرفیت بخار بیشتری می‌ده، هم فشار و دماش قابل‌اعتمادتره. برای کسی که لاته، کَپ، فلت‌وایت یا حتی ماتچا لاته‌ی خوش‌کیفیت می‌خواد، داشتن یه بخارساز مستقل کنار دستگاه اسپرسو (یا حتی بدون اسپرسو، فقط برای نوشیدنی‌های شیری) یعنی یک ارتقای جدی در کافه‌ی خانگی.

تاریخچه‌ی بخارساز مستقل: از قابلمه‌ی سوت‌زن تا بویلرهای جمع‌وجور

اگر برگردیم عقب، بخار از همون روزهای اول قهوه‌سازهای صنعتی در ایتالیا (اوایل قرن بیستم) نقش اصلی رو داشته؛ دستگاه‌های بخاریِ قدیمی قبل از تولد پمپ‌ها، هم عصاره‌گیری می‌کردن هم بخار می‌دادن. اما ایده‌ی «ابزار جدا برای بخار» وقتی جدی شد که آشپزخونه‌های خانگی دنبال فوم شیر شبیه کافه‌ها بودن، ولی دستگاه اسپرسوی حرفه‌ای نداشتن. دهه‌ی میانی قرن بیستم، ظرف‌های فشارِ اجاقی با سوپاپ اومدن و آدم‌ها فهمیدن می‌شه بخار رو جداگانه به خدمت گرفت—هرچند کنترل دقیق دما و فشار داستانی بود.

از اواخر قرن بیستم تا همین یکی‌دو دهه‌ی اخیر، چند مسیر شکل گرفت: یکی «بخارسازهای اجاقی» با بدنه‌ی فلزیِ ضخیم و سوپاپ ایمنی که روی گاز قرار می‌گرفتن و با گرم‌شدن آب در بویلر کوچک، بخار از نازل بیرون می‌زد. مسیر دوم «برقی‌ها» بودن که با المنت داخلی و ترموستات، بویلر کوچیک اما کنترل‌پذیر ساختن. همزمان با اوج گرفتن موج سوم قهوه در دهه‌ی ۲۰۱۰، توقع‌ها از کیفیت میکروفوم بالا رفت؛ بارستاها تاکید کردن که «میکروفوم واقعی» یعنی حباب‌های میکروسکوپی، براق، و یکدست—قوامی که تو دهن مثل خامه می‌لغزه و با اسپرسو قاطی می‌شه، نه اینکه دو فاز بشه. همین توقع باعث شد بخارسازهای مستقلِ دقیق‌تر، با نازل‌های ۱ تا ۳ سوراخه، ترموستات‌های مطمئن‌تر، و حتی کنترل‌های ریزتر پا بگیرن.

جایگاه بخارساز مستقل امروز چیه؟ برای کافه‌های کوچک که خط بار بالانمیارن اما می‌خوان نوشیدنی شیری ثابت داشته باشن، برای کافی‌دوست‌های خانگی که دستگاه اسپرسوشون نازل بخار «در حد تعارف» داره، و برای باریستاهای تمرینی که می‌خوان فقط روی تکنیک فوم تمرکز کنن بدون اینکه بویلر دستگاه اسپرسو رو مدام درگیر کنن.

انواع بخارساز مستقل: اجاقی، برقی، ترموبلاک و «فومرهای دوربالا»

دنیای بخارساز مستقل، با اینکه تخصصی به نظر میاد، چند شاخه‌ی مشخص داره که هرکدوم حال‌وهوای خودش رو به شیر می‌ده.

بخارساز اجاقی (Stovetop Steamer)

این‌ها مثل یک بویلر کوچیکِ فلزی عمل می‌کنن که روی اجاق قرار می‌گیره. آب داخل مخزن به نقطه‌ی جوش می‌رسه، فشار بالا می‌ره و بخار از نازل خارج می‌شه. مزیت بزرگشون سادگی و دوام بالاست؛ قطعات مکانیکیِ کم، نگهداری راحت، و قیمت منطقی. اما کنترل دما و فشار در طول کار دست‌به‌عصاتر از برقی‌هاست. اگر ریتم کار رو یاد بگیری و زمان «آماده‌به‌کار» رو بشناسی، می‌تونی بخار کافی و نسبتاً خشک داشته باشی. اجاقی‌ها برای کسانی که گاز در دسترس دارن و از استایل کلاسیک خوششون میاد، انتخاب جذابین.

بخارساز برقیِ بویلردار (Electric Boiler Steamer)

این دسته یک بویلر کوچکِ تحت‌فشار با المنت داخلی داره. با رسیدن به دمای هدف، دستگاه آماده‌ی بخار دادن می‌شه و معمولاً با چراغ یا بوق خبر می‌ده. مزیتشون ثبات بهتر و آماده‌سازی سریع‌تر نسبت به اجاقی‌هاست. بعضی‌هاشون شیر اطمینان، ترموستات دقیق‌تر و نازل‌های قابل‌تعویض دارن. عیب بالقوه؟ اگر بویلر خیلی کوچیک باشه، در سرویس‌های پشت‌سرهم دما می‌افته و بخار «آب‌دار» می‌شه. مدل‌های خوش‌ساخت با بویلر کمی بزرگ‌تر و عایق بهتر، این مشکل رو کمتر دارن.

بخارساز بر پایه‌ی ترموبلاک/ترموبویلر

به‌جای یک بویلرِ پر از آب، آب از داخل بلوک داغ یا مسیر گرم عبور می‌کنه و در لحظه بخار می‌شه. این سیستم‌ها شروع سریعی دارن و برای استفاده‌های پراکنده عالی‌ان. اگر طراحی درست باشه، بخار خشکی می‌دن؛ اگر نه، احتمال «اسپیت» (پاشش آب قبل از بخار پایدار) هست. ترموبلاک خوب با کنترل PID می‌تونه تجربه‌ی خانگی را خیلی نزدیک به کافه کنه، مخصوصاً وقتی نازل ۲–۳ سوراخه داشته باشه.

فومرهای دوربالا (High-Speed Frothers) و دوستان

این‌ها بخارساز به معنای سنتی نیستن—یعنی بخار تولید نمی‌کنن—اما چون در عمل برای «میکروفوم» استفاده می‌شن، گاهی کنار بخارسازها معرفی می‌شن. موتور دوربالا با پروانه‌ی مخصوص یا میله‌ی مغناطیسی، حباب‌های ریز تولید می‌کنه. مزیت: سرعت و سادگی. محدودیت: گرچه برای کاپوچینوی سبک و لاته‌ی خانگی خوبن، اما «حس بخار» و ادغام با اسپرسو به لطیفی بخار واقعی نیست. اگر هدفت لاته‌آرتِ جدی و بافتِ ابریشمیه، بخار واقعی همچنان بی‌رقیبه.

چطور با بخارساز مستقل میکروفوم استاندارد بسازم؟

راز کار نه در جادو، که در تکرار و توجه به جزئیاته. بیا مسیر رو مثل یه تمرین کوتاه مرور کنیم.

دمای شیر و ظرف مناسب

شیر یخچالی (۳–۶ درجه) بهترین نقطه‌ی شروعه. سرد بودن شیر، زمان بیشتری برای «کشش» (Stretching) می‌ده تا بدون اینکه زود داغ بشه، هوا رو ریز و کنترل‌شده وارد کنی. پیچر استیلِ باریک‌دهن با حجم متناسب انتخاب کن: برای یه کاپوچینوی تک، پیچر ۳۵۰ میلی‌لیتری تمرینه‌ی خوبیه. خطوط داخلی یا حافظه‌ی بصری برای پر کردن تا زیرِ دماغه‌ی نازل به درد می‌خوره.

پُرج کردن نازل (Purge)

قبل از فروبردن نازل در شیر، یک یا دو ثانیه بخار بده تا آبِ مانده در لوله خارج شه. این کار کیفیت بافت رو نجات می‌ده. بعد نازل رو حدود یک بند انگشت زیر سطح شیر ببر و کمی مایل قرار بده.

فاز کشش (Stretching)

در چند ثانیه‌ی اول، نوک نازل باید نزدیک سطح باشه تا یه صدای ظریف «چیش» بشنوی—نه غرش بلند و نه سکوت کامل. این یعنی هوای کنترل‌شده وارد می‌کنی. سطح شیر کم‌کم بالا میاد؛ با پایین آوردن پیچر، فاصله‌ی نوک و سطح رو ثابت نگه دار. اگر حباب‌های درشت دیدی، نوک رو کمی عمیق‌تر کن یا زاویه رو اصلاح کن.

فاز گرداب (Texturing)

وقتی حجم کمی بالا اومد و دما به حدود ۳۰–۳۵ درجه رسید (با دست حس می‌کنی ولرم شده)، نوک نازل رو عمیق‌تر ببر تا گرداب ایجاد شه. این گرداب حباب‌های سطحی رو می‌کُشه و بافت رو یکدست می‌کنه. اجازه بده دما تا حدود ۵۵–۶۰ درجه برسه؛ بالاتر که بری، شیر شیرینی طبیعی‌ش رو از دست می‌ده و بوی پخته می‌گیره. بخار رو قطع کن، نازل رو سریع پاک کن و دوباره پُرج کن.

ضربه و چرخش

پیچر رو چند ضربه‌ی کوتاه به میز بزن و کمی بچرخون تا سطح مثل آینه براق بشه. اگر هنوز حباب درشت داری، یعنی در فاز کشش، هوا زیاد یا بی‌نظم وارد شده یا زاویه درست نبوده. یادداشت کن و در شات بعدی اصلاحش کن.

سرو و لاته‌آرت

وقتی میکروفوم مثل رنگ براق شد، وقت ریختنه. جریان رو نازک شروع کن، با نزدیک‌شدن به فنجون پهن‌تر کن و اگر دوست داری، با تکون‌های ملایم شکل بدی. اگر فوم سفت و دوفازه بود، یعنی یا دما بالا رفته یا فاز گرداب کوتاه بوده؛ دفعه‌ی بعد زودتر وارد تکسچرینگ شو و به ۶۰ درجه که رسیدی، ببند.

خرید و نگهداری: چی بخرم و چطور مراقبش باشم؟

انتخاب بخارساز مستقل مثل انتخاب کفش پیاده‌رویه: باید به ریتم زندگی‌ات بخوره. چند معیار کلیدی رو با ذهن باز بررسی کن.

حجم بویلر و توان بخار

اگر عادت داری چند نوشیدنی پشت‌سرهم درست کنی، بویلر بزرگ‌تر یا سیستمِ بازیابی سریع لازم داری. بویلر خیلی کوچیک در شلوغی، بخار آب‌دار می‌ده و کیفیت بافت پایین میاد. دنبال دستگاهی باش که هم فشار ثابت بده هم بعد از هر پیچر، زود به حالت «آماده» برگرده.

نازل و سرسوزن

سرسوزن‌های ۱ سوراخه برای کنترل بهترِ خانگی خوبن؛ ۲ یا ۳ سوراخه سرعت رو بالا می‌برن اما مهارت بیشتری می‌خوان. اگر دستگاهی سرسوزن قابل‌تعویض داشته باشه، می‌تونی با توجه به پیچر و حجم شیر، شخصی‌سازی کنی. جنس و طول نازل هم مهمه؛ نازل بلندتر فضای مانور بهتر می‌ده.

کنترل دما و ایمنی

ترموستات مطمئن، سوپاپ اطمینان و شیر تخلیه از ملزوماته. بدنه‌ی عایق‌کاری‌شده، خطر تماس ناگهانی با سطوح داغ رو کم می‌کنه. نشانگر آماده‌به‌کار یا حتی نشانگر فشار کمک می‌کنه لحظه‌ی درست رو برای شروع بفهمی.

نگهداری و رسوب‌زدایی

بخار یعنی تبخیر آب و باقی‌ماندن املاح. اگر آب شهری‌ات سخته، یا از آب با املاح کنترل‌شده استفاده کن یا برنامه‌ی منظم دِسکیل داشته باش. بعد از هر بار استفاده، نازل رو فوری با دستمال نم‌دار پاک کن و پُرج رو فراموش نکن تا شیر خشک‌شده داخل مسیر، بوی بد و گرفتگی ایجاد نکنه. اورینگ‌ها و واشرها مصرفی‌ان؛ هر چند وقت یک بار چک و تعویضشون کن.

فضا و سبک زندگی

اگر آشپزخونه‌ی جمع‌وجور داری، مدل‌های کامپکت با ردپای کم بهترن. اگر آشپزخونه، محل تمرین لاته‌آرته، دستگاهی با پایه‌ی محکم، پیچر هولدر و کابل بلندتر کارات رو راحت‌تر می‌کنه. وزن دستگاه هم مهمه؛ بخارسازهای سنگین ثبات بیشتری دارن و هنگام کار از روی میز تکون نمی‌خورن.

نکته‌های حرفه‌ای اما دم‌دستی: از ایمنی تا عیب‌یابی

این بخش همون چیزی‌یه که باعث می‌شه بخارساز مستقلت سال‌ها با کیفیت کار کنه و هر بار فوم تمیز تحویل بده.

ایمنی اول

بخارساز با فشار کار می‌کنه. هیچ‌وقت موقع گرم‌بودن، مخزن رو باز نکن. اگر مدل اجاقی داری، همیشه به سوپاپ و سوتِ اطمینان گوش بده؛ اگر صدای غیرمعمول شنیدی یا بخار بیش‌ازحد از جایی جز نازل بیرون زد، سریع شعله رو خاموش کن و اجازه بده فشار بیفته. در مدل‌های برقی، کابل و دوشاخه رو دور از رطوبت نگه دار و مطمئن شو پریز ارت‌دار داری.

آب مناسب؛ بخار مناسب

آب خیلی نرم، بخار «ضعیف» حس می‌ده و طعم شیر هم تخت می‌شه؛ آب خیلی سخت دستگاه رو می‌کشه. اگر دسترسی داری، یک آب با سختی متوسط انتخاب کن. حتی می‌تونی آبِ ترکیبی درست کنی تا هم طعم خوب بمونه هم دستگاه عمر طولانی‌تری داشته باشه.

زمان‌بندی هوشمند

اگر دستگاهت بویلر کوچیکی داره، بین دو پیچر کمی بهش استراحت بده تا دوباره به دمای کاری برگرده. اگر عجله کنی، بخار آب‌دار می‌شه و میکروفوم خراب. در دستگاه‌های ترموبلاک، پُرج کوتاه بین پیچرها کمک می‌کنه آب جمع‌شده در مسیر بیرون بره.

پیچر و شیر: دوتا بازیگر اصلی

پیچر خیلی بزرگ برای یک نوشیدنی، کنترل زاویه و گرداب رو سخت می‌کنه. اندازه‌ی متناسب انتخاب کن. درباره‌ی شیر هم تجربه نشون می‌ده که چربی ۲–۳/۲۵ درصد، تعادل خوبی بین شیرینی و بافت می‌ده. شیرهای «بارستا»ی صنعتی پایدارتر کف می‌دن، ولی بعضی‌ها طعم طبیعی شیر تازه رو ترجیح می‌دن؛ امتحان کن و انتخابت رو ثبت کن.

اشکال‌یابی سریع

• فوم حباب‌درشت و سبک: نوک نازل نزدیک سطح بیش از حد بوده یا زاویه درست نبوده. بار بعد عمیق‌تر شروع کن و زودتر وارد فاز گرداب شو.
• فوم دوفازه و سنگین: دما بالا رفته یا زمان تکسچرینگ کوتاه بوده. روی ۵۵–۶۰ درجه هدف‌گذاری کن و گرداب رو کامل‌تر بساز.
• شیر می‌جوشه اما کف نمی‌کنه: بخار آب‌دار یا فشار کمه. پُرج قبل کار رو جدی بگیر، مخزن رو تا حد استاندارد پر کن، و اجازه بده دستگاه کامل به دمای کاری برسه.
• پاششِ قطرات شیر از نازل: بعد از بخار دادن، نازل رو سریع پاک کن و پُرج رو بزن تا شیر مکیده‌شده برنگرده و سفت نشه.

تمرین بی‌استرس

اگر تازه شروع کردی، با آب و یه قطره مایع ظرفشویی تمرین کن؛ بافتی شبیه شیر می‌ده و ارزون‌تره. بعد که حرکت دست و زاویه رو یاد گرفتی، برو سراغ شیر واقعی. هر بار دو چیز رو یادداشت کن: زمانِ بخاردهی و دمای پایانی. سه چهار جلسه تمرین پیوسته، معجزه می‌کنه.

---

همه‌ی ما می‌خوایم نوشیدنی شیری‌مون براق، مخملی و خوش‌عطر باشه—اون‌قدر تمیز که وقتی با اسپرسو قاطی می‌شه، نه جدا بشه نه غلیظی‌اش گم بشه. بخارساز مستقل دقیقا برای این «جزئیات مهم» ساخته شده. از مدل‌های اجاقیِ کلاسیک تا نسخه‌های برقی و ترموبلاکِ امروزی، هرکدوم اگر درست استفاده بشن، می‌تونن میکروفومی بدن که روی فنجون برق بزنه. تو فقط باید ریتم دستگاهت رو بشناسی، آب و شیر مناسب انتخاب کنی و چند بار بی‌استرس تمرین کنی. نتیجه‌؟ یک کافه‌ی خانگی که نوشیدنی‌های شیری‌اش هر بار تکرارپذیر و حرفه‌ای درمیاد—بدون اینکه لازم باشه دستگاه اسپرسوت رو به‌خاطر نازل بخار ضعیفش کنار بذاری.

جمع‌بندی بخارساز مستقل قهوه

در نهایت، بخارساز مستقل قهوه بهترین جواب برای کساییه که نوشیدنی‌های شیری رو جدی دوست دارن اما بخار اسپرسوسازشون ضعیف یا بی‌ثباته. این دستگاه با تمرکز روی تولید بخار پرقدرت و پایدار، امکان ساخت «میکروفوم واقعی» رو می‌ده؛ همون بافت ابریشمی و براق که لاته‌آرت رو تمیز می‌کنه و شیر رو با اسپرسو یکدست نگه می‌داره. اگر هدف‌ت لاته، کاپوچینو، فلت‌وایت یا حتی ماتچا لاته‌ی حرفه‌ایه، بخارساز مستقل می‌تونه ارتقای بزرگ کافه‌ی خانگی‌ت باشه.

برای انتخاب درست، به حجم بویلر و بازیابی بخار، نوع نازل (۱ تا ۳ سوراخه)، کنترل دما و ایمنی، و البته نگهداری و رسوب‌زدایی دقت کن. با رعایت چند عادت ساده مثل Purge قبل و بعد از بخاردهی و نگه‌داشتن دمای شیر در بازه‌ی ۵۵ تا ۶۰ درجه، خروجی‌ت از «کف معمولی» به «میکروفوم استاندارد» تبدیل می‌شه—و این یعنی هر فنجون، نزدیک‌تر به تجربه‌ی کافه.

FAQ – سوالات متداول

اگه از خوندن این مقاله لذت بردی، مطمئن باش توی بقیه بخش‌های «کافی‌لوژی» کلی مطلب جذاب دیگه منتظرت هست:

• قهوه‌شناسی : شامل دسته‌بندی‌های شیمی و ترکیبات قهوه، دانه و گیاه قهوه، تاریخ و فرهنگ قهوه، تجارت و برندهای قهوه؛ که مسیری برای آشنایی با انواع دانه قهوه عربیکا و روبوستا، تاریخچه و خاستگاه قهوه در جهان به همراه معرفی بهترین قهوه‌های دنیا و کلی مطلب تخصصی دیگه که در مورد قهوه باید دونست.
• قهوه و سلامتی : شامل دسته‌بندی‌های تأثیر قهوه بر بدن، ملاحظات پزشکی، داروها و مکمل‌ها، سبک زندگی سالم؛ که به بررسی خواص قهوه برای بدن، نقش قهوه در لاغری، ارتباط قهوه و فشار خون، آشنایی با مضرات مصرف زیاد قهوه و تاثیر آن بر طول عمر و چندین مقاله عالی مربوط به سلامتی افرادی که نوشیدن قهوه، سبک زندگیشونه، پرداخته میشه.
• رست و طعم قهوه : شامل دسته‌بندی‌های انواع رست، آنالیز حسی، عوامل مؤثر، ابزارهای رست؛ مطالبی هستن برای درک بهتر رست لایت، مدیوم، دارک، بررسی تاثیر رست بر طعم قهوه، درک پروفایل رست قهوه، تفاوت قهوه اسیدی و تلخ، ویژگی‌های قهوه تازه‌برشته و کلی موضوع مختلف دیگه.
• وسایل تهیه قهوه : شامل دسته‌بندی‌های دستگاه‌ها و ابزار، ابزارهای مکمل، مقایسه و خرید، نگهداری و تعمیر؛ که در واقع راهنمایی هست برای خرید بهترین قهوه ساز خانگی، معرفی فرنچ پرس و کمکس و باقی قهوه سازها، انتخاب دستگاه اسپرسوساز خانگی، مقایسه قهوه‌سازهای برقی و دستی، معرفی لوازم جانبی درست کردن قهوه و خلاصه اینکه هیچ ابزاری اینجا از قلم نیوفتاده.
• دم‌آوری قهوه : شامل دسته‌بندی‌های روش‌های دم‌آوری، دستورهای خاص، پارامترهای اثرگذار، اشتباهات رایج؛ که در اون آموزش دم‌آوری قهوه با فرنچ پرس، موکاپ، اسپرسوساز و قهوه سازهای دیگه و همینطور درست کردن قهوه ترک، انتخاب بهترین روش تهیه قهوه، دستور تهیه قهوه سرد و حتی دستورهای خیلی خاص درست کردن قهوه وجود داره.
• مهارت باریستا : شامل دسته‌بندی‌های مهارت‌های پایه، اسپرسوساز و آسیاب، فوم‌گیری و هنر لاته، مدیریت کافه؛ که به مطالبی مثل آشنایی با اینکه باریستا کیه، نکات مهم و حرفه‌ای باریستا شدن، آموزش لاته آرت، تسلط بر تکنیک‌های اسپرسوگیری، تمرینات فوم‌گیری و خیلی نکات تخصصی دیگه پرداخته شده.